قرآن در کلام امام علی (ع)


« این قرآن كریم است كه به نام نبى بزرگ و آیین او در پیش روى ما قرار دارد .چراغ فروزانى است كه در تاریكى جهل ، نور راه گم گشتگان و هادى گمراهان است . در این نظام متین و استوار و ناموس شریف الهى كژى و كاستى نیست .حلال را بیان مى كند و حرام را توضیح مى دهد ، از واجبات سخن مى گوید و از حقایق برنامه ها پرده برمى دارد . ناسخ را از منسوخ ، ویژه را از ناویژه نشان مى دهد ، گاهى به داستان هاى گذشته مى پردازد و گاهى از گم شدگان قرون قبل حكایت مى آورد . حدیث فرسوده ملوك ظالم و فرمانروایان قلدرى ، كه چندى بر جهان حاكم بوده اند و در عین كامیابى به ناكامى از جهان رخت بربستند را تازه مى سازد ، و جملات نیكویش را با شهادت تاریخ و پندهاى عبرت انگیز همراه كرده و غفلت زدگان را از مستى لذت ها و رؤیاهاى نادانى به هوش مى آورد . قرآن عظیم ، به دردهاى زمان زندگى درمان مى بخشد و بر جراحت هاى مهلك قلب مرهم شفا مى گذارد . قرآن مجید از هر درى سخن گفته تا آنجا كه كلمه اى ناگفته نگذاشت ، گذشته ها را به یاد آورد چندان كه حادثه اى را فراموش ننمود ، آینده مرموز بشریت را به سعادت و سلامت تضمین كرد ، در صورتى كه فرمان وى را بپذیرند و راه خوشبختى را از وى بجویند »(1) .این بود قسمتى از سخنان امیرمؤمنان على (علیه السلام) در اطراف سازندگى قرآن ، كه در كتاب ارزشمند « نهج البلاغه » نقل شده است ; ولى عمل به این كتاب الهى و منبع فیض آسمانى ، از یاد ملت هاى اسلامى رفته ، چنانچه خود و زندگى را مدت هاست فراموش كرده اند .مغرب زمین اگر متدیّن به دین اسلام نیست ; ولى دقیقه اى از فعالیت هاى علمى و اندیشه اى فروگذار نمى كند ، اگر چه عاقبت با تمدن منهاى دینش نابود مى شود ; ولى اكنون بر اثر مجاهدت هاى علمى ، بر ملت ها فائق آمده است . حداقل اگر ملت اسلام به آیات علمى ، فرهنگى ، سیاسى ، اجتماعى و اخلاقى در قرآن عمل مى كردند ، از زیر زنجیر فرهنگ خفت بار آنان راحت مى شدند.

ادامه مطلب

iconبرچسب‌ها : قرآن كریم, امام علی (ع), مذمّت تقلید, كتاب الهى, خوشبختى, علم و بیدارى,
  • نوشته شده توسط : میثم طاهری
  • در تاریخ : پنجشنبه 16 مهر 1394
  • نظرات()
  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات