عدالت در این جهان: دیدگاه های امام علی (ع)

از میان تمامی اصحاب پیامبر هیچ کس به اندازه ی علی (عَلَیهِ السَّلام) در مورد عدالت نگفته و ننوشته است و کتاب نهج البلاغه ی او دربرگیرنده ی بحث های ماورای طبیعی و عملی مهم در مورد عدالت است. علی (عَلَیهِ السَّلام) بود که اصرار داشت خداوند نه تنها عادل است بلکه خود عدل است و موهبت عدالت از جانب خداوند روح انسان را سیراب می کند. از آن جا که خداوند عین عدالت است، هرچه انجام دهد، عادلانه است. اما به گفته ی علی (عَلَیهِ السَّلام) انسان نیز باید نسبت به خداوند و مخلوقات او عادل باشد. برای عادل بودن نسبت به خداوند باید پارسا و پرهیزگار بود و هدفی که انسان برای آن آفریده شده، یعنی ستایش خداوند را تحقق بخشید. برای عادل بودن نسبت به مخلوقات او باید حق هر یک را رعایت کرد و به طور شایسته با آن ها رفتار نمود. علی (عَلَیهِ السَّلام) در تمامی خطبه ها، کلمات قصار و نامه هایش تأکید می ورزد که عدالت به پرستش خداوند و پرهیزکاری صادقانه وابسته است. انسان با نزدیک شدن به خداوند، عادل تر نیز می شود؛ زیرا فضیلت عدل با نزدیک شدن به قرب الهی افزایش می یابد. عدالت هم علت پرستش است؛ زیرا با عبادت خداوند نسبت به او عادل هستیم و هم معلول پرستش؛ چرا که عبادت او، ما را به سرچشمه ی عدل نزدیک تر می کند. همچنان که برای افلاطون چشم دوختن به نیکی مطلق منبع عدالت بود، در اسلام نیز چنان چه علی (عَلَیهِ السَّلام) به طور مفصل تشریح کرده است، عبادت خدای یگانه، سرچشمه ی عدالت است.

ادامه مطلب

iconبرچسب‌ها : عدالت انسانی, علی (عَلَیهِ السَّلام), پیامبر (صَلَّی الله عَلَیه و آله), عدالت جهانی,
  • نوشته شده توسط : میثم طاهری
  • در تاریخ : چهارشنبه 4 آذر 1394
  • نظرات()
  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات