تبلیغات
یا مهدی (عج) تا کی انتظار

وظیفه شیعیان در دوران غیبت

 شدّت فتنه ها و كثرت ابتلائات و فزونى مشاكل و انحرافات در دوره غیبت حضرت مهدى(علیه السلام)، اقتضا مىكند كه ایمان آوردگان و پیروان ولایت همواره بر حذر بوده، و نسبت به عقیده و عمل خویش مراقبت بیشترى داشته باشند. در این باب، نكاتى چند از كلام معصومین سلام اللّهعلیهم، دقت و تعمّق بیشترى مىطلبد:
 
الف) تمسك به ریسمان ولایت:
امام صادق (علیه السلام) فرمود:
«یأتى على النّاس زمان یغیب عنهم امامهم»، زمانى بر مردم فرا رسد كه پیشواى شان غایب گردد.
زراره پرسید: در آن زمان مردم چه كنند؟ فرمود:
«یتمسّكون بالأمر الذى هم علیه حتّى یتبیّن لهم»، به همان امر ولایتى كه دارند چنگ زنند، تا بر ایشان تبیین شود.
و در كلامى دیگر فرمود: «طوبى لشیعتنا المتمسكین بحبلنا فى غیبة قائمنا».
خوشا به حال شیعیان ما ! آنان كه در زمان غیبت قائم ما به ریسمان ولایت ما تمسك مىجویند.
راستى در آن زمان كه امام و پیشواى مردم، در دسترس آنان نباشد و دامهاى شیطان براى جدا كردن آنان از ولایت اهلبیت (علیهم السلام) كه همان صراط مستقیم خداست، در همه جا پراكنده شده باشد، چه وسیلهاى مطمئنتر از «حبل ولایت» مىتوان یافت كه بتواند از «افتادن به چاه ضلالت» و «گرفتار شدن به دام انحراف» جلوگیرى كند؟!
 
ب) تمسك به تقوى:
امام صادق (علیه السلام) فرمود: «إن لصاحب هذا الامر غیبةً فلیتّق اللّه عبدٌ و لیتمسّك بدینه».
«به یقین صاحب این امر را غیبتى هست، پس هر بندهاى باید به تقواى الهى روى آورد و به دینش چنگ زند.»
همین تقواست كه روشن بینى و رزق بىحساب و گشایش الهى را نصیب انسان مىسازد، و همین تقواست كه در لحظههاى خوف و خطر دل را آرامش مىدهد، و همین تقواست كه در دوران فتنه خیز غیبت، مایه رستگارى انسانهاست.
 

ادامه مطلب


  • نوشته شده توسط : میثم طاهری
  • در تاریخ : یکشنبه 27 شهریور 1390
  • نظرات()
  • آثار و فواید وجودى امام عصر(ع) درغیبت

    بسم الله الرحمن الرحیم
    اللهم کن لولیک الحجه بن الحسن صلواتک علیه و على آبائه فى هذه الساعه و فى کل ساعه ولیا و حافظا و قائدا و ناصرا و دلیلا و عینا حتى تسکنه إرضک طوعا و تمتعه فیها طویلا.(۲)

    ****

    پیش درآمد

    بنده فقط به خاطر اطاعت از امر دوستان و اظهار جهل و عجز خودم در زمینه ى معرفت این وجود با عظمت در این جلسه شرکت کردم و توان این که سر مجهولى را براى آقایان کشف کرده و مسئله اى را حل کنم, در خود نمى بینم.
    آثار و برکات وجود آن حضرت در زمان غیبت بر همه روشن است. اگر بخواهیم به طور مفصل در این زمینه بحث کنیم, باید به داستان ها و کتاب هایى که در این زمینه نقل و نوشته شده است مراجعه کنیم. بعضى را هم خودمان تجربه کرده ایم. این مسئله در یک جلسه قابل بحث نیست. ما آنگاه مى توانیم به این پرسش پاسخ عمیق ترى بدهیم که اول بدانیم وقتى امام حضور دارند چه برکاتى از ایشان به ما مى رسد و در عصر غیبت کدام یک از این برکات حذف مى شود. متإسفانه معرفت ما و کسانى که مثل بنده هستند, در مورد امام و مقام امامت بسیار ضعیف است. ما و همه ى خلایق مرهون عنایت آقا هستیم; ((و بیمنه رزق الورى;(۳) و به برکتش به خلق روزى مى رسد.)) ویژگى ما طلبه ها این است که استفاده ى ما از برکت آن حضرت بیش از دیگران است; در عین حال در این زمینه کوتاهى مى کنیم.
    در معرفت امام و به خصوص امام زمان(عج) هر شیعه در هر درجه و مرتبه اى از ایمان که باشد, باید بداند و معتقد باشد که بعد از پیغمبر اکرم(ص) دوازده امام معصوم(علیهم السلام) داریم; که یکى از آنها غایب و زنده است و روزى ظهور خواهد کرد. اصل وجود آن حضرت و غیبت و ظهورش را بسیارى از برادران اهل تسنن نیز قبول دارند و حتى کسانى از اهل سنت نیز مدعى زیارت آن حضرت شده اند. اصل اعتقاد به وجود و عشق و محبت به آن حضرت, اختصاص به شیعه ندارد و چیزى که ما را متمایز از دیگران مى کند, اعتقاد به امامت ایشان است و این که حیات دارند و روزى ظهور کرده, وظایف امامت شان را انجام داده و جهان را پر از عدل و داد خواهند کرد. به هر حال این اعتقاد شرط تشیع است; در غیر این صورت شیعه ى اثنا عشرى نخواهیم بود. در زمان غیبت نیز استفاده هایى از وجود حضرت مى شود.
    بعید است که در بین شیعیان کسى باشد که اصل این مطلب را انکار کند. هم در امور تکوینى از آن حضرت استفاده مى شود و هم در توسلات.


    برکات توسل

    برکات بسیارى در توسل به آن حضرت نازل مى شود. در این زمینه, داستان هاى زیادى در کتاب ها نقل شده و در نجم الثاقب میرزاى نورى; از این داستان ها بسیار است. وجود آن حضرت در زمان غیبت, مانند خورشید در پشت ابر است.(۴)

    ادامه مطلب


  • نوشته شده توسط : میثم طاهری
  • در تاریخ : شنبه 19 شهریور 1390
  • نظرات()
  • معرفت امام زمان(ع)

    چیستی،چرایی و چگونگی


    اشاره:
    همه ما کم وبیش تاکنون در مورد لزوم «معرفت امام زمان(ع)»، مطالبی خوانده یا شنیده ایم و به اجمال می دانیم بر اساس روایات قطعی و تردید ناپذیری که پیامبر اکرم(ص) و امامان (ع) نقل شده، نداشتن معرفت نسبت به امام زمان (ع) به منزله مرگ در زمان جاهلیت؛یعنی مردن در حال کفر و شرک است. هم چنین از جایگاه و نقشی که در آموزه های اسلامی برای امامان معصوم (ع) ترسیم شده است، شناخت داریم،ولی شاید بسیاری از ما نسبت به کم و کیف و لوازم این معرفت چندان آگاه نباشیم و به درستی ندانیم که چه شناخت تفصیلی باید نسبت به امام عصر خو داشته باشیم.این وضعیت برای کسانی که همه افتخارخود را در پذیرش امامان معصوم و اعتقاد به امام عصر(ع) می دانند، هرگز زیبنده نیست.از این رو، همه باید در حد توان و درک خود برای رسیدن به سطحی قابل قبول از شناخت و معرفت امام بکوشیم و معرفت اجمالی خود را به معرفت تفصیلی تبدیل کنیم.عید غدیر،عید امامت و ولایت، فرصت ارزشمندی برای شناخت بیشترامامان و مروری بر دانسته هایمان در این زمینه است. با تبریک این عید سعید، توجه شما را به مقاله ای که به این مناسبت تهیه شده است، جلب می کنیم.


    1.معنای لغوی و اصطلاحی امام:


    الف)معنای لغوی:
    امام، واژه ای عربی و به معنای پیشوا، سرپرست و مقتداست.(1)راغب اصفهانی درباره این واژه می نویسد:«امام کسی است که به او اقتدا می شود، چه شیء مورد اقتدا انسان باشد که به گفتار و کردارش اقتدا شود یا کتابی باشد یا شیء دیگری، چه این اقتدا حق و صواب باشد و چه باطل و ناصواب».(2)برخی دیگر از لغت نگاران نیز چنین معنایی را از امام ارائه داده اند.(3)برخی متکلمان که به معنای لغوی این واژه پرداخته اند،نوشته اند:«معنای لغوی واژه امامت آن است که دیگری مورد تبعیت و پیروی قرارگیرد؛ یعنی رئیس باشد و امام کسی است که مورد تبعیت و اقتدا قرار می گیرد. از آن جهت که در مفهوم امامت تبعیت و اقتدا نهفته است، به کسی که نماز جماعت برگزار می کند امام گویند؛ زیرا مردم در قیام و رکوع و سجده و تشهّد به وی اقتدا کرده و از او تبعیت می کنند، بنابراین او مورد تبعیت است».(4)
    بنابراین،امامت در لغت به معنای رهبری و ریاست امت است که طبعاً نوعی تبعیت و پیروی گروهی را به همراه دارد. از آن چه گفتیم می توان دریافت که واژه امامت از یک سو «پیشوایی و راهبری» و از سوی دیگر «تبعیت و پیروی» را می رساند، ولی این که این پشوایی و پیروی در چه حوزه و قلمروی باشدیا در چه بعدی از ابعاد زندگی انسان مطرح شود، از مفهوم لغوی واژه امامت خارج است؛هم چنان که عمومیت یا اختصاص در حوزه ای که تبعیت و پیشوایی انجام می شود از این واژه استفاده نمی شود. هم چنین این واژه به خودی خود تعیین کننده بارارزشی مثبت و منفی نیست. بنابراین، از معنای لغوی این واژه استفاده نمی شود که امامت و پیشوایی در حوزه و قلمرو دینی مردم است یا در حوزه دنیایی آن ها. در واقع قراین و شواهد خارجی است که تعیین کننده هریک از این جنبه های یاد شده است.(5)

    ادامه مطلب


  • نوشته شده توسط : میثم طاهری
  • در تاریخ : شنبه 12 شهریور 1390
  • نظرات()
  • نگاهی دیگر به انتظار

    اسرار انتظار امام زمان از نظر پرفسور هانری کربن

    تارخ دانش شرق شناسی عموما با تحریف ها، کتمان حقایق و نوعی بی انصافی همراه بوده است اما در این میان گاهی برخی چهره های شاخص شرق شناسی، در مواجهه با منطق مستحکم برخی اندایشه های شرقی، شیفته آنها شده، به آن گرایش و میل باطنی و ایمان قلبی یافته اند. مرحوم پرفسور "هانری کربن"، ایران شناس مشهور فرانسوی از جمله اروپاییانی است که در دوران زندگی علمی خود، در پی گذر از اندیشه های وجود شناختی اندیش وران همچون "هایدگر" و "3دموند هوسول" با حکمت شرقی شیعی آشنایی حاصل کرده و به دنبال مطالعات چندین ساله، به وجود مبارک امام عصر، عجل الله تعالی فرجه الشریف، و معنویت بی بدیل سایر ائمه شیعه، (ع)، تمایل قلبی، و یقین عینی و عقلانی یافته است.
    در این گفتارکوتاه برآنیم تا با مروری سریع در برخی آثار او، میزان عشق و علاقه او را به آن امام همام مورد بررسی قرار دهیم. پیش از ورود به محور اصلی بحث در این نوشتار، یادآور می شوم که در چند سال گذشته و در پی انتشار یادنامه از از کربن _ از سوی یکی از شاگردان او در ایران و اروپا _ برخی از اندیشمندان داخلی نسبت به این خاور شناس منصف اروپایی از در بی انصافی وارد شده و مع الاسف پاره ای اشتباهات وی را در آثار که از خود به جا گذارده، بهانه حمله شدید به او قرار داده اند. غافل از اینکه صرف توجه کربن به مساله وجود امام عصر و تحلیل شایسته او از وجه معنوی غیبت و ظهور آن امام همام، فی نفسه دارای آثار ارزشمندی بوده که از چشم این گروه منتقدان به دور مانده است.

    انسان کامل

    فی المثل در حالی که در همین سال گذشته برخی روشنفکران غربگرای بومی، مفهوم ولایت باطنی و هدایت تکوینی ائمه اطهار، (ع)، را زیر سؤال برده، یا عنوان اسنان کامل و قطب عالم امکان را برای حضرت قائم، علیه الصلوه و السلام، حاصل سرقت ادبی شیعیان از عارفان اهل سنت قلمداد کرده اند!! پرفسور کربن در کتاب تاریخ فلسفه اسلامی خود که قریب سی واندی سال پیش به رشته تحریر در آمده است. با ارائه تحلیل تاریخی، نحوه انتقال مفاهیم عرفانی را از لسان ائمه اطهار به آثار عرفانی اهل سنت مورد بررسی قرار داده و ثبوت نقش وساطت فیض را برای وجود مقدس امام غایب به اثبات می رساند. مرحوم علامه سیدمحمدحسین طباطبایی، رضوان الله تعالی علیه، در مقدمه کتاب خود با عنوان "ظهور شیعه" که در واقع متن گفتگوها و مکاتبات ایشان با پرفسور هانری کربن است به همین حساسیت ویژه کربن به حقایق مذعب تشیع اشاره کرده و ضمن ارایه متن گفتگوهای خود با او از این نکته یاد می کند که: در این مجلس آقای دکتر کربن مذاکره را ادامه داده و گفتند که امسال موقعی که اروپا بودم، در "ژنو" کنفرانسی در موضوع "امام منتظر" به عقیده شیعه دادم و این مطلب برای اندیشمندان اروپایی که حضور داشتند کاملا تازگی داشت.

    تصور امام غایب

    کربن خود در یکی از پرسش هایی که از محضر مرحوم علامه به عمل آورده به همین حقیقت برای بار دیگر اشاره کرده است. او خطاب به علامه می نگارد: مطلب اساسی تصور امام غایب، چه اثری در تفکر فلسفی و اخلاق و روی هم رفته تمام زندگی معنوی شیعیان دارد؟ آیا با تعمل جدیدی در این تصور اساسی، مذهب تشیع نمی تواند در دنیای امروزه یک غذای جدید روحی برای احیای فلسفه و مبدا نیروی برای زندگی معنوی و اخلاق ببخشد.

    ادامه مطلب


  • نوشته شده توسط : میثم طاهری
  • در تاریخ : جمعه 4 شهریور 1390
  • نظرات()